Megastal (Intensieve Veehouderijen)

Bij Intensieve Veehouderij moeten we ons inziens voor het allerbelangrijkste deel als 1e

een afweging maken tussen de gezondheid van Mens en Dier vs Economische Belangen.

Intensieve Veehouderij, ook wel Vee-Industrie of Bio-Industrie genoemd, is het houden van

dieren op een fabrieksmatige manier, waarbij het streven gericht is... op het zo snel,
efficiënt, grootschalig en zoveel als mogelijk is... productief maken van dieren.
Welzijn van dieren is dikwijls niet aan de orde, dat zijn kosten, die bedrijfseconomische
resultaten negatief bijstellen.

Als mensen klagen over Megabedrijven, Intensieve Veehouderijen bij hen in de buurt ?

Dan hebben ze het helaas... vaak alleen maar over zaken zoals: Stank- en Geluidsoverlast,

alsook de Transportbewegingen die toenemen in hun buurt.
Over de zaken die de dieren in kwestie écht raken, hebben ook zij het meestal niet.

Natuurlijk zullen belanghebbenden bovenstaande punten ter discussie stellen. Maar ook al

zou maar zelfs de helft ervan waar zijn ? Dan is geeft dat al te denken.

Wel is het zo, en dàt moeten we ook eerlijk aangeven, dat:

a:  Er wel gewerkt wordt aan innovatie  in de Intensieve Veehouderij
b:  We (statistisch) graag kiloknallers kopen

c:  We misschien niets opschieten met sluitingen indien onder nóg erbarmelijke 

     omstandigheden dan Intensieve Veehouderij doorgaat in het buitenland. 
    

Als alternatief voor de Intensieve Veehouderij zien wij liever het volgende:

a: Scharrelbedrijven. Voorbeelden hiervan kunnen zijn:

         - Scharrelhuisvesting voor Varkens en Leghennen

         - Biologische Veehouderij (andere visie op landbouw en het houden van vee)

         - Vrije uitloop bij Leghennen

         - Verrijkte kooi bij Leghennen

b: Duurzaamheidswinst is misschien ? Haalbaar als een Megabedrijf gepaard gaat met echte
    systeeminnovatie waarbij integraal wordt gekeken naar milieu, landschap, volksgezond-
    heid, dierenwelzijn en diergezondheid. Daarbij gaat het niet alleen om innovaties in de
    stallen zelf, maar ook om ruimtelijke clustering van schakels uit de keten en zelfs met

    sectoren van buiten de veehouderij.

c: "Nieuwe" nevenactiviteiten bij bedrijven ter compensatie van de bedrijfsresultaten
     Bijvoorbeeld: Boerencamping / Bed & Breakfast /  Boerenwinkel enzovoorts...

d: (Bron: GroenLinks Groningen):
    Als investeringen in duurzame productie bedrijfseconomisch niet uit kunnen, dan kun

    je overwegen om de onrendabele delen van de investeringen buiten de boeren om te

    financieren. Daarvoor kun je een deel van het geld gebruiken dat nu vanuit Brussel naar

    boeren gaat. Die budgetten staan al ter discussie en het is houden en keren om die

    gelden voor Groningen te behouden.

    GroenLinks stelt daarom voor om de verschillende belangengroepen te verenigen.

    De provincie, LTO Noord, de NGO’s zoals 'Wakker Dier' en de 'Dierenbescherming' en

    uiteraard die Groninger boeren die daadwerkelijk met dierenwelzijn aan de slag willen.

    Het doel moet zijn het ontwikkelen van een economisch programma om echt dier-

    vriendelijke stallen te realiseren. Daarbij moet er een appél gedaan worden op het

    ondernemerschap in de sector, de grootwinkelbedrijven, het ministerie van

    Economische zaken, Landbouw en Innovatie en de provincie.

   Een duurzame productiewijze verdient dit soort ondernemerschap bij agrarische

    bedrijven én bij de politiek! Zo’n programma heeft een duidelijk kader nodig van

    duurzame labelling van productie en producten. Dan zullen ook de grootwinkel-

    bedrijven de meerwaarde er van zien en kan er richting consumenten helder worden

    gecommuniceerd.

   Henk Bleker heeft in zijn eerste honderd dagen vaak laten weten voedselkwaliteit en

   duurzame labeling een warm hart toe te dragen. Hij kan dus mee ontwikkelen en

   daarna kan ie over de brug komen als er een concreet voorstel op tafel ligt.
 

   De grootwinkelbedrijven zijn tegelijkertijd druk in de weer met duurzaamheid en dier-

   vriendelijk geproduceerd vlees. Albert Heijn wil dat in 2015 al haar producten

   duurzaam worden geproduceerd. Er zijn dus voldoende kansen.. Er hoort echter wel

   een heldere boodschap bij: “Vergeet het achterhaalde idee dat vleesproducenten

  enkel kunnen overleven door ruimtelijke grenzen op te rekken.”

 * Verder: dat GroenLinks Grootegast op 8 maart 2011 een Motie tégen de Provincie mede
    ondertekende, had slechts te maken met hoe de Provincie procedureel omging met de

    gemeente én indieners van zienswijzen. (Ondersteuning Motie: Unaniem !)
    Met een inhoudelijke visie op Intensieve Veehouderij had dat dus niets te maken !